Monadenge Primeiro in Cabinda

Cabinda is de meest noordelijke provincie van Angola. Op 27 mei 2008 is A Ponte in Cabinda geweest op uitnodiging van INAC (Nationaal Kinderinstituut) om daar een groot sport- en spelevenement te organiseren, net als Monadenge Primeiro (Kinderen Eerst) wat december 2007 in Luanda plaatsvond. Dit alles in het kader van de opening van de 'Periode van de Kinderen' die elk jaar van 1 tot 16 juni is. Thema; bestrijden van geweld tegen kinderen. De Angolese overheid geeft grote prioriteit aan de bescherming van kinderen; de toekomst van Angola. Zestig procent van de Angolese bevolking is onder de 16 jaar, een belangrijke doelgroep dus.

Ruim 300 kinderen van verschillende scholen kregen de gelegenheid om te experimenten met atletiekonderdelen zoals sprint, estafette en hindernisbaan. Daarnaast was er zaklopen, bal gooien en eierlopen (ei op lepel). Doel was om de kinderen een leuke dag te geven waarbij zij kennis konden maken met nieuwe atletiek- en spelonderdelen om zo hun talenten te ontdekken, verder te ontwikkelen en te groeien in hun zelfvertrouwen.



Voor de begeleiding van de kinderen waren er vrijwilligers nodig, die ook een belangrijke voorbeeldfunctie vervulden. A Ponte heeft hiervoor militairen in kunnen schakelen, wat een mooie impuls is voor het land. Het leger wordt veelal geassocieerd met oorlog en geweld, iets wat Angola niet meer wil, zéker niet voor haar kinderen. Dus wat is een beter voorbeeld dan soldaten in te zetten om activiteiten te begeleiden en kinderen positief te laten stimuleren. Naast het leger heeft ook de Scouting ondersteuning geboden, die zeer bereidwillig waren om te helpen.



Alle vrijwilligers kregen aan het begin van de dag instructies over hoe je kinderen positief stimuleert (voordoen, aanmoedigen, complimentjes etc.) om een veilige omgeving te creëren waarin kinderen tot ontwikkeling kunnen komen.



Mlitairen en Scouting hebben met elkaar een prachtige dag neergezet voor en mét de kinderen in Cabinda. Kinderen die met een grote glimlach genoten van de activiteiten en groeiden in hun zelfvertrouwen. Maar ook militairen die ontroerd waren, omdat zij in de gelegenheid kwamen om op een heel andere manier bij te dragen aan de ontwikkeling van Angola!